Hey First name / you,
Eerst en vooral mijn excuses voor de lange mail, maar het ei moest gelegd worden. Ik heb het dan maar weer in een
podcastaflevering gegoten 😅
Vorige week liep ik met mijn zoon naar school en zong ik: “Mooi weer vandaag, ik doe alles vandaag liever traag.”
Waarop mijn 4-jarige zoon antwoordde: “Maar mama, jij doet toch nooit iets traag?” 🤯
Damn. Die kwam binnen. Zeker omdat hij 100% gelijk had, iets met de waarheid en een kindermond ofzo.
Zelfs al ben ik al jarenlang met productiviteit bezig en heb ik zoveel mogelijk rust en ruimte in mijn agenda ingebouwd, dan nog lukt het me niet om dingen traag te doen. Mediteren? Never happens, ik heb er het geduld niet voor. Ik erger me aan mensen die slenteren in een winkelstraat, zelfs al heb ik alle tijd van de wereld. Boodschappen doen moet efficiënt zijn, ook al moet ik erna nergens naartoe.
Toch probeer ik nog steeds het ideaalbeeld na te streven van iemand die elke dag 99% zen is, taken kwaliteitsvol en met voldoende ratio afwerkt, altijd in het moment aanwezig is en à l'aise kan leven, zoals de Fransen op een bankske aan het eind van een korte werkdag.
Maar zijn terechte opmerking zorgde voor veel grotere, filosofische vragen in mezelf:
👉 “In welke mate dien ik te vechten tegen wie ik van nature ben? Of bij welke eigenschappen dien ik dit net wel of net niet te doen?"
👉 “Waarom wil ik zoals dat ideaalbeeld zijn? Wat vertelt me dat over de waarden en normen die ik wil hanteren en in welke situaties vind ik dit net belangrijk?”
👉 “Wat zou het me kunnen opleveren als op sommige vlakken stop met vechten en nog meer luister naar hoe ik als persoon in elkaar zit?"
Toeval of niet, maandag was ik ook aanwezig bij de tweemaandelijkse community dag van mijn netwerkclub, waar het thema ‘F*ck by the book’ was. Een uitnodiging om je leven & business vooral in te richten naar wat je zelf belangrijk vindt. Wat ik die dag ontdekte is dat ik niet genoeg durf te luisteren naar mijn buikgevoel en durf vertrouwen op mijn eigen unieke krachten & skills. En dat zorgt voor heel wat blokkades, zowel professioneel als privé.
Enkele voorbeelden:
🤔 Ik struggle al maanden (misschien zelfs jaren) met mijn aanwezigheid op sociale media. Enerzijds vind ik het wel leuk om te doen en weet ik dat de mensen die ik wil bereiken, net daar zitten. Anderzijds ervaar ik enorm veel weerstand om het op de “juiste, strategisch slimme” manier te doen, consistent aanwezig te zijn, algoritmes bij te houden en er quasi een full-time job van te maken.
🤔 Nog een struggle: ik vind het ontzettend rot als ik mensen niet kan helpen bij The Time Hub omdat ze er het budget niet voor hebben. Dat ligt niet in lijn met de missie die ik voor mezelf gesteld heb, namelijk om burn-out België uit te krijgen. Als iemand vol stress zit en weinig financiële draagkracht heeft om begeleiding aan te kopen, dan heb ik het gevoel alsof ik net mee bijdraag aan die burn-out, want dan kan die persoon zich geen pauzeknop veroorloven terwijl het net hard nodig is. Maar volgens de klassieke business regels, zou ik daar niets aan mogen doen.
🤔 Privé liggen er ten allen tijde zo ongeveer 5 verschillende DIY projecten op me te wachten. Ik start iets en rond het telkens niet af. Waar ik me dan ook weer schuldig over voel en me op de kop over zit.
Tijdens de autorit naar huis begon ik over deze en andere situaties na te denken: “wat als ik nog meer f*ck by the book zou doen, zou luisteren naar mijn buikgevoel en nog meer zou inspelen op mijn unieke gaven?”
F*ck by the book:
🔥 Dan zou ik op sociale media gewoon delen wat ik wil, wanneer ik wil. In het verleden is gebleken dat de posts & videos die ik vanuit intrinsieke motivatie, goesting en enthousiasme maak, ook de leukste feedback krijgen en de beste mensen aantrekken. Dus dat gaan we vanaf nu weer doen.
🔥 Dan zou ik experimenteren met opties om ook wie het minder breed heeft verder te helpen. Notion AI heeft me geholpen om al wat voorbeelden te bedenken, en op dit moment test ik het “pay what you can” principe uit.
🔥 Dan zou ik aanvaarden dat ik een starter ben en geen finisher. Liever dat ik zin heb om telkens opnieuw een project te starten en bezig te zijn met mijn handen, dan dat ik het niet doe omdat het als een moetje aanvoelt.
En zo kan ik nog eindeloos veel voorbeelden bedenken. Mijn doel de komende periode is dus om de ratio en de “moetjes” af en toe wat meer uit te schakelen, en weer meer te luisteren naar mijn buikgevoel en wie ik ben als persoon. En mijn “battles te picken” van wat ik oprecht anders wil zien (zoals dat in het moment aanwezig zijn, dat vind ik toch wel heel belangrijk).
Ook jij kan hier lessen uit trekken, voor je business, je leven, maar ook je productiviteit. Zeker wanneer het bijvoorbeeld op plannen aankomt, zie ik dat veel ondernemende duizendpoten van zichzelf verwachten dat ze een strakke planning kunnen volhouden. Maar wat als dat gewoon helemaal niet bij je past? Welk pad kan je dan uittekenen dat wel matcht met hoe je als persoon in elkaar zit? Dat is iets waar ik erg graag met jou mee naar op zoek ga, voor je planning en alle andere aspecten van je tijdsbeheer. Je vindt alle manieren waarop je in 't kort hier met mij mee aan de slag kan gaan onderaan de mail terug.
Voor nu genoeg gezwetst, dank je wel als je tot hier geraakt bent. En zoals gewoonlijk hoor ik graag wat je denkt. Stuur deze mail gerust ook door naar iemand die er nood aan kan hebben.
Productieve groeten,
Ellen
